Soms gebeuren er onverwachte dingen in het leven. In dit geval werd mijn geduld sneller beloond dan verwacht. De overdracht van het boek van de eerste naar de tweede boodschapper duurde enkele weken. Een tijd waar uren in dagen veranderde en dagen in weken. En nu? Nu lijkt het boek zijn schrijvers sneller te vinden. Ik realiseer me dat dit van korte duur kan zijn, maar toch. Ik geniet er even van!

Concept
Mijn visie is dat iedere stem telt en iedereen het recht heeft zijn of haar stem te laten horen. Ik wil met dit project ‘stemmen’, meningen en visies van mensen van over heel de wereld verzamelen en weer aanbieden aan de wereld. Dit wil ik onder andere doen door een leeg boek van hand tot hand de wereld over te laten gaan. Iedere persoon die het boek in handen krijgt wordt gevraagd een boodschap in het boek te schrijven, tekenen, plakken etc. Het kan een boodschap zijn voor de wereld, een ander persoon of een specifiek onderwerp. Er zijn geen kaders of richtlijnen. Alleen de vrijheid van meningsuiting.

Hoop en vrees
Bij aanvang van dit project was ik me er van bewust dat ik weinig tot geen controle kon uitoefenen op de voortgang. Bij een positief scenario verkeren het boek en ik duizenden kilometers uit elkaar. Hoewel de beste stuurlui aan wal schijnen te staan, blijft het lastig sturen als kapitein en schip van elkaar zijn gescheiden. Vooraf heb ik twee scenario’s uitgetekend. Een droomscenario en een rampscenario. Het scenario waar ik op hoop is dat het boek in een backpacker circuit beland. Op basis van mijn persoonlijke ervaringen zijn dit veelal mensen die open minded en geïnteresseerd zijn in andere culturen, het welzijn van de wereld an sich en zijn van nature sociaal aangelegd. Ideale omstandigheden voor een idealistisch project als deze, waarbij je afhankelijk bent van de betrokkenheid en passie van anderen. Er is ook een rampscenario waarvan ik uiteraard hoop dat het niet uitkomt. Het zou kunnen dat het boek in handen komt van een persoon die het boek meeneemt tijdens een zon, zee en zuip vakantie in bijvoorbeeld Lloret de Mar. De kans dat het boek daarna nog in handen komt van een bevlogen persoon, die naast zijn drink en braksessies iets aan de wereld wil meegeven, die acht ik klein.

Kunst(on)zinning
Gelukkig is het boek niet in Lloret de Mar maar in Thailand. Het lijkt erop dat het boek daadwerkelijk in een backpacker circuit terecht is gekomen. Zoals ik had gehoopt. Eind vorige week ontving ik van de tweede ‘boodschapper’ het bericht dat hij het boek heeft overhandigd aan een Amerikaans kunstenaar. Perfect! Dit project is toch enigszins kunstzinnig, al zeg ik het zelf. Het is in ieder geval mijn meest artistieke project tot nu toe.

Naast de bijgevoegde foto ontving ik het volgende bericht:

Hey Ding a Ling,

verrast en vereerd was ik toen ik door Ties werd gevraagd om een bijdrage te leveren aan dit mooie project.
Mijn boodschap is af en als volgend persoon heb ik gekozen voor Marcus. Een Amerikaanse kunstenaar die een unieke kijk heeft op de wereld.
Ik ben dan ook zeer benieuwd naar zijn bijdrage en de weg die het boek verder gaat afleggen.

Groet! Pascal

En nu
Ik moet stiekem bekennen dat ik de tweede ‘boodschapper’, Pascal, ken. Ik heb hem afgelopen jaar in Thailand opgezocht en ik was dan ook blij te horen dat hij het boek in handen kreeg. En nu?! Tsja. Nu gaat het echt spannend worden. Het boek is voor het eerst in buitenlandse handen en ik heb geen idee wie Marcus is en waar hij heen gaat. Het is in ieder geval fijn dat iedereen zo enthousiast reageert. Dat geeft me nu een goed gevoel en dat het allemaal goed gaat komen. Dat is voor mij ook het enige wat telt; hoe het project er nu voor staat. Op het vervolg kan ik geen invloed uitoefenen en daarom ga ik weer naast de overige stuurlui aan wal staan.

De reis volgen
De reis van het boek is te volgen via mijn website en via mijn Facebookpagina.
Foto/beeld: Pascal Peren