Het is een uurtje of tien en bij binnenkomst is het Rozet nog vredig en rustig. Het is stilte voor de storm. Er worden vandaag 10.000 mensen op de flanken van de col du Rozet verwacht. Een klim van de buitencategorie. Je kunt nu nog zonder veel moeite, excuses en surplaces de top bereiken. De jeugd is vandaag de grote favoriet. Strak van de suikerspin en warm gedraaid op het Feestaardvarken kan hen de overwinning bijna niet ontgaan.

Het roer gaat om
Voordat de groep der favorieten bij de voet van de klim aankomt, probeer ik hem zelf te bedwingen. Ik heb de col du Rozet de afgelopen weken goed verkend, en heb er alle vertrouwen dat ik de eerste verdieping op tijd bereik. Om twaalf uur begint daar het sprekersprogramma waar Paul Clappers namens Arnhem Direct, en ik namens In The Making de gastheren van zijn. Snakkend naar adem tref ik Paul aan. Paul heeft duidelijke goede benen en samen trappen we het programma af met een presentatie over onze eigen organisaties. Niet veel later komen Eve Hopkins (Generale Oost) en Pascal Rietman (8Bahn) ook op de eerste verdieping aan. Helaas lijkt het publiek eveneens over goede benen te beschikken en snelt langs de eerste verdieping richting de top. Na afloop van het boeiende verhaal van Eve, over de wederopstanding van Generale Oost, heroverwegen Paul en ik ons strijdplan. Het roer gaat om. Dit heeft als gevolg dat Pascal in goed overleg besluit af te dalen richting de uitgang. Hij zal op een ander moment terugblikken op zes succesvolle jaren 8Bahn.

Een treetje hoger
Paul en ik besluiten het tempo op te voeren en klimmen in rap tempo naar de tweede verdieping. We sluiten aan bij de groep van Letterkunde. Waar wij ademloos luisteren, komen de bevlogen Arnhemse woordkunstenaars geen adem tekort. Wanneer zij wat gas terugnemen, geven wij vol gas en omgekeerd. Joost va der Steen, een Nakker van het eerste uur, vertelt in één lange sprint over het ontstaan en succes van de Nieuwe Arnhemse Krant (NAK). Het inmiddels toegesnelde publiek krijgt nauwelijks de gelegenheid om op adem te komen. Na weer een krachtig blok letterkunde, is het woord aan onze kopman: Florentijn Hofman. Met krachtige pedaalslagen neemt hij het publiek in zijn slipstream mee. Hij vertelt over de bouw van het Feestaardvarken, het succes van zijn opblaasbare badeend en waarom zijn werk kunst is. Het publiek smult, met als gevolg dat we niet binnen de tijdslimiet weten te blijven. Gezamenlijk besluiten we onze laatste spreker, Daniel Bouw van het Museum voor Moderne Kunst (MMK), uit de wind te houden. Hij daalt af richting de kelder waar hij tijdens NDS tv toezicht houdt op al erfgoed dat Arnhem rijk is.

Op naar de top
Ondanks dat we ons strijdplan overboord moeten gooien, is het een bewogen, hectische maar mooie dag. Paul en ik hebben nog benen over en besluiten onze weg naar de top van de col du Rozet te vervolgen. Halverwege de klim komen we in de haarspeldbocht langs het dynamische Rozetlab en de ruimtelijke installaties van Toart. Het laatste, en meest steile stuk van de klim, brengt ons langs de werken van het Kunstbedrijf Arnhem en het inspiratieprogramma van de Volksuniversiteit.

Afsluiten met een valse noot
Eenmaal op de top aangekomen wordt duidelijk dat we ons niet in de strijd om de ereplaatsen hebben kunnen mengen. Het deert ons niets. We worden op de Roof Garden Arnhem opgevangen door de rest van ons team. Een lange tactische nabespreking volgt. Het was een lange dag met pieken en dalen en we hebben naar onze mogelijkheden gepresteerd. Op de top van de col du Rozet is het ijzig koud en daarom vergrijpen we ons aan bier en glühwein. Ook gooien we onze kuiten nog een keertje los op de deuntjes van de dj. Onder deze tempratuur moet het bloed immers goed blijven stromen. We zijn de beroerdste niet. We sluiten de dag af met een valse noot in de karaokebar. Daarna volgt een lange afdaling. Via de trapleuningen van de col du Rozet verplaatsen we ons naar elders. Onderweg spreken we niet. Spreken is zilver en glijden is goud.